Blog

Als ik schitter ...

ik ben ik
geschapen door mijn Vader
gevormd naar Zijn plan!

ik ben ik
mag zijn wie ik ben
groeiend naar Zijn beeld

ik ben ik
ook al faalt mijn plan
Hij omsluit mij, vangt mij op!

ik ben ik
en volg mijn eigen weg,
Hij merkt het op!

ik ben ik
soms door angst overmand
maar vrees geen kwaad, Hij is nabij!

ik ben ik
kom ik struikelend vooruit
Hij houdt mij overeind

ik ben ik
met mijn vele gedachten
Zijn licht beschijnt mijn geest.

ik ben ik
en probeer lief te hebben
zoals Hij mij in liefde draagt

ik ben ik
uniek in mijn passie en talenten
door Hem in mij gelegd!

ik ben ik
en mag groeien
naar Zijn groter plan.

ik ben ik
en voel een koesterende hand
Zijn zegen rust op mij!

ik ben ik
en mag zijn wie ik ben
mijn Licht is gekomen
over mij schijnt de Luister van de Heer!

ik ben ik
en mag opstaan
en schitteren tot Zijn eer!

Ik ben Ik
en als ik schitter
doet U mijn God dat door mij heen!!

RECEPT

Door: Corine van Heerikhuize, september 2016

Je zult verbaasd zijn om tussen de blogs een recept te zien staan. Maar kom, lees mee.

Na twee blogs die ingaan op het thema nu een recept. Niet een recept om schitterend te worden, maar een recept om iets te bereiden en op te eten. Een recept met een naam die onaangenaam klinkt, die negatieve gedachte wellicht op roept, maar uiteindelijk heerlijk smaakt.

Net zoals bij het woord scherven een onaangenaam negatief gevoel naar boven komt, ervaarde ik zo’n gevoel toen ik het recept van “Woestijnsoep” las in een receptenboekje wat ik kocht net voor de 40 dagen tijd voor Pasen. Bij woestijn denk je in eerste instantie aan hitte en droogte. Hoe zou zo’n soep smaken met een dergelijke naam, een droge bittere smaak.

Toch was mijn nieuwsgierigheid geprikkeld en ben het recept gaan uitproberen.
Het eten van de soep werd een ervaring van aankomen in een oase. Heerlijk!!
Dit recept schittert op mijn receptenlijst.

Een scherf kan een negatieve gedachte zijn. Een recept uiteindelijk toch niet lekker vinden is niet erg, maar leven met negatieve gedachten wel. Ga de uitdaging aan om de weg te vinden om negatieve gedachten te laten zuiveren door de Bron, je zult verbaasd zijn wat er allemaal lekker kan gaan “smaken”. -> Proef en zie dat de Heere goed is.. (Ps 34:9)

Durf je het aan om dit recept uit te proberen?

Bereiding (25 minuten)

  • 1 flinke ui
  • 2 teentjes knoflook, gehakt
  • 500 gr winterwortels, in plakken
  • 3 flinke stengels bleekselderij, in stukken
  • 2 el olijfolie
  • 1 flinke tl gevijzeld komijnzaad, of evt. gemalen komijn
  • 1 gevijzeld rood pepertje
  • (2 tl paprikapoeder)
  • 1 ½ liter groentebouillon
  • 200 gr ontpitte dadels
  • sap van een halve uitgeperste citroen
  • 125 gr crème fraîche
  • Wat sprietjes gesneden bieslook

Fruit in een ruime soeppan de ui en de knoflook glazig in de olie. Voeg dan de wortel en bleekselderij toe en bak deze mee op middelhoog vuur tot de groente glazig zijn. Voeg het gevijzelde komijnzaad en het pepertje toe en bak even mee. Voeg dan 1 ½ liter groentebouillon toe en breng het geheel aan de kook. Snijd ondertussen 200gr ontpitte dadels in stukken (hoeft niet fijn te zijn) en voeg deze toe aan de soep. Laat het geheel 10 minuten sudderen. Laat de soep dan een beetje afkoelen en pureer de soep goed fijn met een staafmixer of gebruik een keukenmachine. Proef de soep en voeg naar smaak citroensap toe en vers gemalen zwarte peper en evt. wat zout. Dankzij het citroensap is de soep niet te zoet.
Tot zover kun je de soep voorbereiden.

Serveren: warm de soep weer op en serveer hem met in ieder bord een lepel crème fraîche en wat gesneden bieslook. Een paar plakken zuurdesembrood smaken ook heerlijk bij de soep.

Recept afkomstig uit:
KOKEN met passie, 40 smakelijke recepten voor de vastentijd – Han Wilmink, Uitgeverij Kok

Schitterende scherven!

Door: Dorenda Vingerling, juli 2016

Als ‘schitterende scherven’ mogen wij een weerkaatsing zijn van het licht!

Een schittering staat omschreven in de encyclopedie als het weerkaatsten van een helder en fel licht! Dit felle licht kan zo scherp zijn dat het verblindend kan zijn. Dikwijls hebben we wel eens onze ogen moeten toeknijpen omdat het licht te fel is en schermen we het af met onze handen. Het felle licht wordt weerkaatst en vormt een schittering. Het zonlicht is gezond voor ons, het bouwt ons letterlijk op, vitamine D is onmisbaar en wordt aangemaakt door het licht op onze huid. Dit gegeven kan ook van toepassing zijn op ons geestelijk leven, want als we Gods helende en verzoenende liefde in ons leven ruimte geven dan worden we omschenen door Goddelijk licht en kunnen we Zijn licht weerkaatsen. Deze liefde bouwt ons op, verwarmt ons en leeft in ons door. Door Jezus licht als voorbeeld te nemen gaan we op Hem lijken en weerspiegelen we Zijn licht. Het kan moeilijk zijn om hier misschien gestalte aan te geven, maar we mogen beseffen dat we naar de mensen om ons heen een licht mogen uitstralen, een schittering mogen doorgeven. Dit kan bijvoorbeeld door er in kleine momenten er voor de andere te zijn.

Het schitteren staat in de titel niet op zichzelf, maar is een aanvulling op het woord scherf.

De eerste gedachte bij scherf is veelal gebroken, niet meer functioneel en misschien wel afgedankt. Het heeft geen functie meer! Maar in geestelijk opzicht is dat helemaal niet waar. De scherf is een onderdeel van een groter geheel geweest, waardoor het juist misschien geen waarde op zichzelf had. Toch heeft de scherf door schade en schande meerdere kanten zichtbaar gekregen. Zo kan het ook in ons leven zijn; ons leven kan voorspoedig verlopen zonder al te veel tegenwind. Toch kan door iets ons leven in het teken komen te staan van kwetsbaarheid en worden we een scherf met verschillende kanten die gescherpt zijn. Die scherpe kanten kunnen het licht opvangen en een schittering verspreiden. Juist die scherf kan op meerdere wijzen Gods liefde ontvangen en gaan schitteren in Zijn koninkrijk.

Nog een gedachte verder is dat de scherf een onderdeel van een groter geheel is en dan ook functioneel is om als groter geheel een groter plan te omhullen. Tot heling te komen als scherf naar het groter geheel is Jezus liefdesoffer nodig om als het ware als lijm het grote geheel weer tot functie te laten komen. Door zijn verzoenend offer mogen wij zowel als scherf als geheel tot schittering en functie komen.

Kortom, wij zijn allen een kostbare scherf die de liefde van God mag uitstralen in een schittering, dus...

"Sta op en schitter... jouw licht is gekomen, over jou schijnt de luister van de Heer!” - Jesaja 60:1

Schitterende Scherven

Door: Co Rodenburg, juni 2016

Ja het klinkt mooi: schitterende Scherven, mooie alliteratie, mooie woordklanken, je kan er ook mooie plaatjes bij maken, maar zijn scherven wel schitterend?

Als ik eerlijk ben, heb ik liever geen scherven. Er breekt bij mij wel eens wat. Soms is dat niet zo erg, er zat toch al een barst in of er was al een stukje af. Maar meestal vind ik het echt zonde: dat mooie Delfsblauwe bord dat ik van mijn schoonouders gekregen had: aan diggelen, zonde toch, niets schitterends aan, alleen maar balen. Ik heb liever geen scherven!

En zo is het in overdrachtelijke zin ook bij mij. Ik heb liever geen scherven. Ik hou niet van ruzies en emotionele pijn, van angst en sombere gevoelens, van gebroken relaties en lijdende kinderen. Hoofdpijn vind ik al vervelend en als het met een dierbare van mij niet goed gaat, ben ik als eerste bezorgd.

Als ik scherven zie wil ik graag repareren. Lijmen en plakken, het weer heel krijgen, het liefst zo, dat niemand ziet dat het kapot was.

Eigenlijk schaam ik mij vaak voor scherven. Weg met die scherven, restaureren die boel. En als dat niet lukt dan merk ik de neiging mijn scherven te verstoppen. Ik kruip weg en word wat onzichtbaar. Niets schitterends aan die scherven, niemand mag het zien, niemand mag het weten, onder het vloerkleed ermee.

Wat ook een reële mogelijkheid is als er scherven zijn in mijn leven, dat ik (van binnen) de verantwoordelijkheid ervoor bij een ander neerleg. Ik kan er echt niets aan doen, die ander is er de oorzaak van dat die relatie niet goed loopt, of dat ik die domme fout maakte, of... vul zelf maar in. Hoezo schitterende scherven, wat moet ik met die scherven, hoe gaan ze dan schitteren?

Mijn schoondochter had een spiegel die aan scherven viel. Ze maakte er een deurdecoratie van en ik vond die schitterend. De scherven kregen een ander doel en er kwam iets moois uit. Ze gingen niet in de prullenbak en niet onder het vloerkleed. Er werd niet gemopperd en geklaagd, maar de scherven mochten zichtbaar zijn, werden in het licht gebracht en herschikt tot een prachtig mozaïek.

Gelukkig, daar herken ik ook iets van als het over figuurlijke scherven gaat in mijn leven. Als ik ervoor kies om kwetsbaar te zijn en mijn scherven te tonen, dan kan er iets moois uit komen. Als ik met de scherven van mijn bestaan naar God ga, als ik mijn zonden erken en belijd, mijn fouten eerlijk toegeef, dan vergeeft God om Jezus wil. Zó heb ik geleerd wat genade is. Niet als term, maar als werkelijkheid. GENADE. En wat is genade schitterend. Er zijn geen woorden om te beschrijven hoe rijk het is, als je weet geliefd te zijn en vergeven door God , ondanks die gebrokenheid en die scherven, of ook juist dankzij! Want die gebrokenheid leerde mij wat genade is. Scherven gebracht in het licht van God kunnen gaan schitteren, ja!

En dan durf ik ze ook aan mijn medemens te tonen. En dan merk ik dat het verbinding geeft, dat we elkaar herkennen in de gebrokenheid van het bestaan. Dat ik een ander kan troosten, met de troost die ik zelf ontving; of die ander mij. Er komt een nieuw mozaïek in de relaties met de mensen om mij heen. Kwetsbaarheid en eerlijkheid, erkennen en mezelf openen: hoe vaak heeft het me al iets schitterends gebracht. Schitterende Scherven, dankzij de Schitterende GENADE van onze God.

Missie mislukt?

Door: Renske van Gaalen - Lamers, september 2015

Heel stoer had ik een LE(E)F-uitdaging voor mezelf bedacht. Een vakantie zonder Facebook en minimaal appen (ik moet toch af en toe oma op de hoogte houden hoe het gaat?). Ik wilde wel eens ervaren hoe een leven eruit zou zien zonder Facebook. Hoewel ik het grootste deel van mijn leven zonder Facebook heb doorlopen, ben ik toch verbazingwekkend snel het gevoel kwijt geraakt hoe dat was. Ik dacht het gevoel van ‘leven’ weer terug te krijgen zonder social media. Op weg naar Italië hoopte ik stiekem dat internet het niet zou doen op de camping. Blijkbaar kende ik mijn eigen zwakte. Hoe het is gegaan? Helaas deed internet het op de camping en overwon ik mijn zwakte niet.
Missie mislukt? Zou je denken.
Ik heb ontdekt dat ik zelfs met Facebook écht kon leven! (joehoe... geen reden om Facebook af te sluiten). Ik werd voor drie weken niet geleefd door mijn agenda en lijstjes van dingen die moesten en waarvan ik vind dat die moeten (vooral dat laatste is een strijd). Het gaf rust en tijd om adem te halen. Tijd om meer met God te zijn. Het gaf mij LEVEN.
Met een LE(E)F-uitdaging ging ik op vakantie en met een veel grotere LE(E)F-uitdaging ging ik weer naar huis: minder gaan ‘moeten’ en ik LEEF!

Leven in dankbaarheid

Door: Co Rodenburg-de Ronde, augustus 2015

Leven met lef, voor mij is dat leven in dankbaarheid.
Het leven is vaak ingewikkeld, is mijn ervaring. Er komt zoveel op je af. Wereldleed, maar ook leed heel dicht bij. Berichten over terreuraanslagen zowel als een vriend die voor de zoveelste keer opgenomen moet worden in het ziekenhuis en een buurvrouw die haar dochter verliest... Ook zijn er de zorgen die wellicht iedere moeder heeft om haar kinderen en kleinkinderen. En niet te vergeten de vele keuzes die je iedere dag moet maken: reageer ik wel of niet op dit bericht, doe ik wel of niet met deze actie mee en geef ik mijn geld wel of niet daaraan uit, word ik wel of geen donor etc. etc. Het leven is complex en ik ben het ook. Wat een gedachten kunnen er door mijn hoofd gaan, welk een emoties kunnen mij zomaar bespringen. Ik weet wat afgunst is en ik kan begeren wat een ander heeft. Ik worstel vaak tegen bezorgdheid en ik kan me ergeren aan huisgenoten die zich net anders gedragen dan ik prettig vind. Schaamte, teleurstelling en zelfmedelijden zijn mij niet vreemd.

In heel dit ingewikkelde leven, waar ik met mijn complexe natuur volop deel vanuit maak, leven in dankbaarheid: dat vraagt lef! Heb ik het lef het wereldleed en het leed dicht bij huis, te plaatsen in het perspectief van de eeuwigheid, in het Bijbelse kader dat het beste nog komt en dat we in de wereld verdrukking zullen hebben? Heb ik het lef mijn bezorgdheid in te ruilen voor dankbaarheid? Heb ik het lef mijn keuzes te maken al dankend en mij verwonderend over Gods goedheid? Heb ik het lef te denken dat het God niet uit de Hand loopt en dat ik alles aan Hem kan toevertrouwen? Heb ik het lef in al de emoties die mij kunnen bespringen te kiezen voor de emotie dankbaarheid? Ik kan kiezen waar ik mij op richt: op alles om mij heen en in mij, of op de levende God, die mij om Jezus wil gezegd heeft: “Mijn genade is U genoeg”.

Leven met lef is voor mij: Dankbaarheid oefenen iedere dag, in elke omstandigheid, omdat God goed is en omdat Zijn genade voor mij genoeg is, in leven en in sterven of tot dat Jezus komt!

Op avontuur...

Door: Maringa Liefting - van Zanten, juli 2015

Of ik lef heb? Tja.., daar vraag je me wat! Ik heb het lef gehad om m’n baan op te geven en iets anders te gaan doen (wat gelukkig goed heeft uitgepakt). Of dat lef is? Ik heb dat zelf meer ervaren als sturing van God. Of ik het lef heb om een parachutesprong te maken.., ik weet het niet. Ik ben niet zo heldhaftig aangelegd. Of ik het lef heb om mee te helpen in de organisatie van de Vrouwendag, werd me dit jaar gevraagd. Die uitdaging ben ik aangegaan. Wat gaaf om geregeld stil te mogen staan bij ‘Le(e)f!’

Lef heeft mijns inziens met avontuur te maken. Een leven met lef, daar wil ik voor gaan in mijn leven. Om mijn leven zo in te richten, dat ik achter Hem aan ga, over Hem vertel. Daar heb ik een dosis lef voor nodig. Om iedere dag te leven met en voor de Heere. Het lef te hebben om er voor uit te komen dat ik gelovig ben. Mijn buren zien me iedere zondag naar de kerk gaan, maar heb ik ook het lef om het gesprek met hen aan te gaan?

En jij? Droom jij over een leven met lef? Om op jouw plek, met jouw mogelijkheden en talenten je te onderscheiden van niet-christenen? Want dat is zeker lef hebben! Gods opdracht, Zijn vraag aan ons: ‘Ga dan heen, onderwijst al de volken...’(Matth. 28:19a). Als je dat doet weet je zeker: je gaat op avontuur. Maar, God belooft ook: ‘En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld’(Matth. 28:20). Om je als christen te onderscheiden, moet het lef hebben om je leven te leven! ‘Le(e)f’, het zal je leven verrijken!

Leven met Lef.... durven we dat?

Door: Dorenda Vingerling, juni 2015

Een hectisch bestaan, voor velen onder ons herkenbaar, zorgt ervoor dat we dikwijls ons mannetje moeten staan om uitdagingen aan te gaan en buiten onze eigen kaders te treden.... daar is lef voor nodig!
Lef om je gezin draaiende te houden, om je werk ten volle te willen doen, om aan alle verwachtingen van anderen te voldoen, om zaken voor elkaar te krijgen of om gewoon staande te blijven zoals jij het voor ogen hebt.
Maar is het wel de juiste lef die we dan aanspreken en nodig hebben!
Is het nou juist die lef die nodig is om te zijn wie we mogen zijn?
Of hebben wij ‘echte’ lef nodig om te leven... te leven zoals God het bedoeld heeft!

Het woordje 'Lef' komt via het Jiddisch van het Hebreeuwse woord voor 'hart'! En daar zit de kern! 'Te leven vanuit ons hart'!
Worden wij geleid door wat onze 'ik' ons ingeeft of laten wij ons hart leiden door het voorbeeld te volgen van Jezus.
Le(f)ven uit Zijn genade, ons hart te laten vullen met Zijn liefde en ons te laten leiden door Zijn genade en te leven vanuit ons hart in Christus!
Hij wil dat wij leven met Lef!
Dagelijks terugkeren bij Hem om ons hart te vullen is het wat Hij van ons vraagt; heb jij het LEF om te leven met Hem?

Puur genieten...

Heb je dat wel eens gedaan?

Genieten van iets moois is bijna zo vanzelfsprekend. De wens voor een ander is ook al snel geuit... geniet ervan!

Genieten kan op zo veel momenten in ons leven, alleen gaan we er snel aan voorbij of hebben het te druk om werkelijk even stil te staan en te genieten van ‘het’ moment en gaan we het vaak ongemerkt voorbij. Je kunt genieten van het moment of van iemands aanwezigheid. Je kunt blij zijn met de dingen die je hebt, je kunt genieten van een mooi gesproken woord.

Genieten geeft aan dat je stil staat bij momenten die jou ten deel vallen.

God geeft ons ongelofelijk veel rijkdom in alles om ons heen, klein of groot! Het leren zien van die rijkdom is genieten in de essentie. Je mag genieten van de rijkdommen die je zijn gegeven!!

Ook ik vind het lastig om in alles het ‘genietgehalte’ te zien, toch probeer ik het…

Ook laatst heb ik eerlijk gezegd optimaal genoten; tijdens een etentje mochten we genieten van een culinair hoogstandje. De kok, Jonathan Karpathios, vertelde ons uit dat wat hij bereidt van nature 'puur' is. De groenten en meerdere ingrediënten kwamen alle uit eigen kas en zo kregen wij ongekende of ook wel vergeten groenten te eten die door de bereiding een geweldige smaaksensatie waren. De puurheid drong zich aan me op door het eten van een Oost-Indische kers. Aanvankelijk vond ik het enigszins een vreemde gedachte een bloem te eten die normaliter voor mij in een vaas zou kunnen staan of wellustig pronkt in menig tuin, maar enige schroom overwonnen at ik deze prachtige bloem, en wat was hij lekker... heel puur en mooi van smaak!

Vele mooie creaties volgden en mijn verwondering voor de puurheid van God’s mooie scheppingswerk nam toe!

Een heerlijk recept vindt u/jij hieronder... geniet u/jij mee?

Ingrediënten

  • 1/2 kleine witte kool
  • 4 eetlepels stukjes belegen kaas
  • 4 eetlepels mayonaise
  • 1 eetlepel fijngehakte bieslook
  • 4 eetlepels rozijnen
  • 8 oost-indische kersbloemen
  • peper en zout

De kool fijnsnijden en vermengen met de overige ingrediënten en de goudsbloem ter garnering er boven op!

Anders

Nog nagenietend van het vorige event verheug ik me nu alweer op het tweede vrouwenevent, maar gelukkig duurt het nog even! 11 oktober 2014.

Inmiddels zijn we achter de schermen weer volop aan de slag om alles te regelen met als resultaat een bijzondere dag waarop we weer met veel plezier hopen terug te mogen kijken. Maar voor het zover is mag ik flink aan de slag om mijn deel hierin waar te maken….

Tijdens mijn werk op het kindercentrum kwam Caroline mij op een vrijdagmorgen een vraag voorleggen; of ik het team wilde komen ondersteunen op creatief vlak. Ik reageerde enigszins verbaasd, omdat het een diepgewortelde wens van mij was om zo’n event te kunnen regelen in eigen stad, maar het niet verwacht had dat ze aan mij zouden denken!

Eigenlijk wilde ik gelijk met heel mijn hart volmondig ‘JA’ zeggen, maar mijn verstand gaf de doorslag om het thuis nog even voor te leggen, met als resultaat dat ook het thuisfront achter mijn beslissing staat en ik heb toegezegd aan het team te willen deelnemen.

En dan begint de reis van voorbereidingen en zit je er volop in! Heerlijk om alle creatieve gedachten vorm te kunnen geven en na te denken over het nieuwe thema. Samen met elkaar te brainstormen om het thema goed neer te kunnen zetten om het voor iedere vrouw tot een feestje te laten worden….kortom werk genoeg, maar ik besef dat we zonder Hem dit niet dit niet kunnen verwezenlijken en dat merken we in elk overleg weer terug. Keer op keer merken we God’s leiding op in de dingen die op ons pad komen en hoe we samen keer op keer tot overeenstemming komen…soms moet het ‘anders’….maar dat is niet erg; juist goed!!